Tuesday, August 30, 2011

1 Syawal 1432 Hijrah bersamaan 30/8/2011


Hari ni 1 Syawal. 1 Syawal, hari ni. Dengan kata lain hari ni hari rayaaaaa!! Tapi aku takda la eksaited pun. Biasa jak. Orang lain bizi dok sambut raya dengan family masing2. Aku masih disini. Siap update blog lagi. Itu menandakan aku sangat free di hari raya yang mulia ini ye adik2. Hurmmm... Bosan pun ada jugak. Untungla orang lain ada adik beradik ramai.

Tadi sikit lagi aku nak eksiden habaq hang. Masa tu aku nak pi rumah tok aku. Bawak moto. Pastuh time nak lintas jalan tu aku nampak kereta jak.  Lepas kereta tu berlalu, aku terus lintas jalan. Tetiba, PINNNNN!!!!! Erk!  Astaghfirullahalazim... Ada moto sikit lagi nak langgar aku. Nasib baik brader tu sempat elak. Laju jugak la dia bawak moto. Kiranya sipi2 jak. Kat depan batang idung aku ja moto brader tuh. Fuh! Ya Allah... Awat la aku tak perasan moto brader tuh. Sumpah aku tak perasan. Bukan aku sesaja nak lintas menonong. Brader tu pun pandang tak puas hati kat aku. Aku nak say sory pun dah kat tengah jalan. Kang benda lain pulak langgar aku. Mintak maap banyak2 la brader. Kira ok la dia sempat elak. Kalau tak, hurm, Innalillah...

Semalam pun aku hampir eksiden jugak. Nak berlanggar dengan kereta yang datang dari arah bertentangan. Time tuh aku memotong, kereta tu jugak sedang memotong. Laju siot. Kalau tak, tak raya la aku. Tak ter-update la blog nih. (Takpa, bukan ada sapa pedulik pun) Tetiba rasa cam dalam cerita Final Destination tuh. Maut sedang mengejar. Astaghfirullah... Maaf2. Banyak pikir.

Pastuh before raya and time raya nih, aku asyik terdengar lagu raya yang sedih2 berkali2. lagu Sepasang Kurung Biru-Khairil Johari ngan Pulanglah-Aishah. Pi sini, dengar lagu tu, pi sana dengar lagu tu. Dalam kedai, luar kedai. Sedih pulak rasanya walaupun lagu tu takda kena mengena dengan aku. Hehe. Hurmm, tak tau la cek pasai pa. Perasaan ja kot.




CAK! Ahaha. Sedih2 pun sempat lagi bergambor. Disini aku sertakan pic aku ngan anak buah aku yang encem ni, Mamat. Nama betol dia Muhammad Haris Taufiq. Comey kan we olls.. Kuang2:P
Ini menandakan aku beraya jugak la sikit2. Eheh!




P/S: Takut plak nak bawak moto. Kereta memang tak la. Lepas ni lesen aku gantung je kat dinding sebagai tatapan untuk menunjukan aku dah ada lesen tapi bergantung. Err.... Heeeee.....

Saturday, August 27, 2011

Dugaan Balik Kampung

Haih... Alhamdulillah.. Akhirnya sampai jugak aku kat rumah terchenta nih. Before sampai rumah, banyak betul dugaan. Letih aku. Rasa cam nak menangis guling2.

Tiket aku semalam, 26/8/2011, 1.30 pm. Betul la tu.. Semalam gak aku sampai lambat kat stesen bas. Hujan lebat gila. Awat rasa cam tak reti buat ayat ni? Err... Ok proceed2..

Dah sampai lambat tu, aku pun berlari2 nak dapatkan bas. Bas yang aku naik tu bas Shamisha Ekspress. Pastu aku pun tanya la kat orang dalam bas tu.

"Ni bas nak gi Kangar kan?"

Pastu ada akak dok kat tepi pintu bas tu jawab. 

"Eh, dik. Kami tak pi kangaq. Kami tak ambik penumpang yang pi kangaq. Kami berenti kat Shahab Perdana (Alor Setar) ja. Kalau ada pun bas lain kot."

Erk! Aku terdiam. Mana ada bas lain dah. Time tu pun dah pukul  1.40 cam tu la. Pastu aku pun berkata.

"Tapi kat tiket ni ada tulis pi kangaq. Pukul 1.30. Bas ni la"


Then akak tu tanya orang jual tiket tuh. Orang yang jual tiket tu pun buat muka takda perasaan suruh aku naik ja bas tu. Aku pun terpikir2 kalau sampai Shahab ja, mampos sapa nak amik aku. A.Staq ngan rumah aku jauh kot. Ayah aku kat sepital. Takkan nak suruh mak aku bawak moto pi situ tengah2 malam sorang2. Adoi.. Tapi naik jugak la bas tuh. Lega sikit sebab akak tadi tu kata maybe sampai Shahab nanti boleh tukar bas. Naik je bas tuh, aku terus tidur. Bukak puasa pun minum air kotak Dutch Lady ngan burger. Sedih. Sob2.

Time dah nak dekat sampai A.Staq tu, tetiba akak tu panggil. Tetiba terpikir, eh akak tu buat apa dalam bas ni? Takkan jadi cleaner bas buruk ni kot. Bas Sani pun takdak cleaner. Hermm.. Tengah mamai2 tu aku pun pi ja la depan kat tempat drive tuh. Erk! Akak tu driver bas rupanya. Patut lah. Beliau panggil aku sebab nak bagitau bas nak pi Kangaq memang takda dah. Beliau suruh aku talipon sapa2 pi amik kat Shahab sekarang jugak. Akak tu kata orang jual tiket tu main jual je tiket kat orang. Tak tengok bas tu pergi sampai mana. Bas yang aku naik tu bas extra. Bodoh betul la. Aku tertipu. Celaka. Ha, mampos la wei... Tak balik aku der. 

Aku tak expect pun yang tu bas extra sebab tiket tuh printed. So, tanpa syak wasangka dan ragu2, memang aku kompiden yang bas tu macam biasa punya bas. Akak yang jual tiket tu pun tak cakap apa2. Rugi duit aku bayar tiket Kangaq, tapi sampai A.Staq jak.

Pastu mak aku datang jugak dengan pak anjang aku. Terpaksa mintak tolong beliau, walaupun aku tak suka beliau atas sebab2 tertentu. Nak buat macam mana, nak naik teksi, duit pulak takdak. Aku ingat nak mintak tolong orang tu antar aku balik sampai Kangaq. Sebab time tu kebetulan dia ada kerja kat situ. Tapi pikir2 balik, mampos kalau mak aku tau aku balik ngan jantan. Tengah2 malam lak tu. Hihihiihi....

So, aku pun balik la dengan mak aku... Herm.. Aku masih lagi bernasib baik rupanya. Aku ingat nak kena tidur kat stesen bas da malam tu. Pakcik2 teksi yang lalu lalang kat situ dok kerja interview aku jak. Nak pi mana? Tunggu sapa? Awat tak balik lagi? Penat nak jawab. Ngantok la.

P/S: Tetiba rasa FEDUP nak naik bas

Saturday, August 20, 2011

Actually..

Actually.. ada banyak benda aku cerita ni. Segala macam luahan, ludahan, aduan, and so on yang aku nak post. Tapi... tak jadi la. Sebab aku memikirkan dan mementingkan perasaan orang yang maybe terbaca entry2 amukan aku. Mana lah tau kot ada yang terasa. Ye dok. So, biarlah ianya menjadi draft dalam heart disk aku. Huahuahua. Eh, suka pulak. Ngeee. 


Lagipun... erm takpa lah. Malas nak taip panjang2. 

P/S: Actually disini... aku tak siap lagi saimen. Sekian makasih.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...